Het zonnestelsel bestaat uit de zon en alles wat er door de zwaartekracht aan gebonden is. Dat omvat acht planeten, vijf dwergplaneten, honderden manen, duizenden asteroïden en miljarden kometen. Het is ongeveer 4,6 miljard jaar geleden ontstaan ​​uit een ineenstortende wolk van gas en stof. De zon bevat 99,8 procent van de massa. Jupiter bevat het grootste deel van de rest.

De planeten zijn onder te verdelen in twee groepen. De binnenplaneten, Mercurius, Venus, Aarde en Mars, zijn rotsachtig en klein. De buitenplaneten, Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus, zijn groot en bestaan ​​uit gas of ijs. Tussen Mars en Jupiter ligt de asteroïdengordel. Voorbij Neptunus ligt de Kuipergordel, en daarachter de Oortwolk.

Het zonnestelsel is niet statisch. Planeten migreren, manen worden ingevangen en kometen storten neer. Het vroege zonnestelsel was chaotisch, met gigantische inslagen die de planeten vormden. De maan van de aarde is waarschijnlijk ontstaan ​​door een botsing met een object ter grootte van Mars. Uranus ligt op zijn kant, waarschijnlijk door een andere inslag.

We leven in ons zonnestelsel, dus we beschouwen het al snel als vanzelfsprekend. Maar het is slechts één van de talloze planetenstelsels in de Melkweg, en het enige dat we van dichtbij hebben onderzocht.