Stedelijke antropologie bestudeert het culturele leven en de sociale dynamiek in steden. Het vakgebied ontstond halverwege de 20e eeuw toen antropologen van dorpen naar stedelijke wijken trokken. Vroeg onderzoek richtte zich op migrantengemeenschappen, het straatleven en de manier waarop plattelandsgebruiken zich aanpasten aan de stedelijke omstandigheden. Tegenwoordig omvat het vakgebied gentrificatie, dakloosheid, de informele economie, etnische enclaves en de politiek van de openbare ruimte.

Steden zijn niet zomaar decors. Ze geven op specifieke manieren vorm aan het sociale leven. Dichtheid, anonimiteit en diversiteit creëren kansen en spanningen. Mensen gaan dagelijks om met vreemden. Ze vormen subculturen rond werk, muziek of buurt. Ze concurreren om huisvesting, openbaar vervoer en zichtbaarheid. Stedelijke antropologen bestuderen hoe macht werkt via bestemmingsplannen, politieoptreden en infrastructuur. Ze documenteren ook vormen van verzet, van graffiti tot gemeenschapstuinen.

Onderzoeksthema's

• Migratie en etnische buurten.
• Informele economieën en straatverkopers.
• Huisvesting, gentrificatie en verdringing.
• De publieke ruimte en de politiek van erbij horen.

Meer dan de helft van de wereldbevolking woont tegenwoordig in steden. Stedelijke antropologie is niet langer een specialisme, maar essentieel voor het begrijpen van het hedendaagse leven.