Wanneer een verzekerde overlijdt, gaan de uitkeringen van de polis niet automatisch naar de nalatenschap. Een begunstigde is de persoon of entiteit die in de polis is aangewezen om de overlijdensuitkering of andere contractuele betalingen te ontvangen. Een duidelijke aanwijzing voorkomt vertragingen bij de afwikkeling van de nalatenschap en onbedoelde uitkeringen.

De primaire begunstigde ontvangt de opbrengst als eerste; secundaire begunstigden ontvangen de uitkering pas als er geen primaire begunstigde meer in leven is. Herroepbare begunstigingsbepalingen kunnen door de eigenaar worden gewijzigd; onherroepbare begunstigingsbepalingen vereisen de toestemming van de begunstigde. Ook trusts, goede doelen en bedrijven kunnen worden aangewezen.

Levensgebeurtenissen – huwelijk, scheiding, geboorte van kinderen – vereisen vaak dat de begunstigdenformulieren worden bijgewerkt. Het niet aanpassen van een verouderde aanwijzing is een veelvoorkomende bron van familieruzies. Verzekeraars betalen uit op basis van het laatst geregistreerde formulier, niet op basis van informele beloftes of bepalingen in een testament.

• Persoon of entiteit die recht heeft op de uitkering van de polis
• Kan primair of contingent zijn.
• De aanduiding moet actueel blijven.
• De betaling vindt plaats volgens het polisformulier, niet volgens het testament.