Plasticvervuiling is de ophoping van plastic afval in het milieu. Het verstopt waterwegen, bezaait stranden met afval en vult stortplaatsen. Plastic is duurzaam, goedkoop en veelzijdig, en daarom is het overal. Diezelfde eigenschappen maken het tot een hardnekkige vervuiler. Een plastic fles doet er eeuwen over om af te breken. Een visnet kan tientallen jaren lang zeedieren verstrikken.

De oceaan is een belangrijke afvalput. Miljoenen tonnen plastic komen er elk jaar in terecht. Stromingen concentreren het plastic in afvalhopen. De Grote Pacific Vuilnisbelt beslaat een gebied dat twee keer zo groot is als Texas, hoewel het voornamelijk bestaat uit kleine fragmenten en niet uit een aaneengesloten massa. Dieren eten het plastic op of raken erin verstrikt. Microplastics besmetten nu de hele voedselketen.

Er komen oplossingen in zicht. Verboden op plastic voor eenmalig gebruik zijn wijdverspreid. De recyclingpercentages blijven laag, maar statiegeldsystemen en betere sortering helpen. Biologisch afbreekbare alternatieven bestaan, maar bieden geen complete oplossing. Het verminderen van de productie is de meest directe aanpak. De plasticindustrie verzet zich hiertegen. De strijd is zowel politiek als technisch van aard.

Gemeenschappelijke bronnen

• Verpakking voor eenmalig gebruik
• Drankflessen
• Visgerei
• Microkralen
• Synthetische textielsoorten