Bulimia nervosa, tekrarlayan aşırı yeme atakları ve ardından kilo alımını önlemeyi amaçlayan telafi edici davranışlarla karakterize edilen bir yeme bozukluğudur. Aşırı yeme atakları, kısa sürede büyük miktarda yiyecek tüketmeyi ve kontrol kaybı hissini içerir; telafi edici davranışlar genellikle kendi kendine kusmayı, müshil veya idrar söktürücü ilaçların kötüye kullanımını, oruç tutmayı veya aşırı egzersizi içerir.

Anoreksiyanın aksine, bulimia hastaları genellikle normal kiloda veya fazla kilolu olduklarından, bu bozukluk daha uzun süre gizli kalabilir. Tıbbi riskler arasında kalbi etkileyebilecek elektrolit dengesizlikleri, tekrarlayan kusmadan kaynaklanan diş aşınması ve gastrointestinal hasar yer alır. Psikolojik özellikler sıklıkla vücut memnuniyetsizliği, ruh hali istikrarsızlığı ve şekil ve kiloya aşırı derecede bağlı sert bir öz değerlendirmeyi içerir.

Bu bozukluk genellikle geç ergenlik veya erken yetişkinlik döneminde başlar. En güçlü kanıtlara sahip tedavi, bulimia için özel olarak uyarlanmış bilişsel-davranışçı terapidir; bazı antidepresan ilaçlar da tıkınma-kusma sıklığını azaltabilir. İyileşme mümkündür, ancak müdahale edilmezse seyir kronikleşebilir.

Bulimia, kısıtlama, aşırı yeme ve telafi etme döngüsüyle tetiklenir ve bu döngü kendi kendini besler. Tedavinin temel amacı bu döngüyü kırmaktır.