Boulimia nervosa is een eetstoornis die wordt gekenmerkt door terugkerende episodes van eetbuien, gevolgd door compenserend gedrag om gewichtstoename te voorkomen. De eetbuien bestaan ​​uit het eten van grote hoeveelheden voedsel in korte tijd, met een gevoel van controleverlies; de compenserende handelingen omvatten vaak zelfopgewekt braken, misbruik van laxeermiddelen of diuretica, vasten of overmatige lichaamsbeweging.

In tegenstelling tot anorexia hebben mensen met boulimia vaak een normaal gewicht of overgewicht, waardoor de stoornis langer verborgen kan blijven. Medische risico's zijn onder andere elektrolytenstoornissen die het hart kunnen aantasten, tanderosie door herhaaldelijk braken en schade aan het maag-darmkanaal. Psychische kenmerken zijn vaak ontevredenheid over het eigen lichaam, stemmingswisselingen en een strenge zelfwaardering die overmatig afhankelijk is van lichaamsvorm en gewicht.

De stoornis begint doorgaans in de late adolescentie of vroege volwassenheid. De meest effectieve behandeling is cognitieve gedragstherapie, specifiek aangepast voor boulimie; bepaalde antidepressiva kunnen ook de frequentie van eetbuien en braken verminderen. Herstel is mogelijk, maar zonder interventie kan de stoornis chronisch zijn.

Boulimie wordt veroorzaakt door een cyclus van restrictie, eetbuien en compensatie, die zichzelf in stand houdt. Het doorbreken van die cyclus is de kerntaak van de behandeling.