Tu quoque, eleştiriyi, suçlayanı suçlayarak savuşturan bir mantık hatasıdır. "Sen benim yanlış olduğumu söylüyorsun, ama sen de yanlışsın." Suçlama konuyla alakasızdır. Orijinal eleştiriyi ele almaz. Konuyu değiştirir. Bu bir ad hominem türüdür. Ayrıca ikiyüzlülüğe başvurma olarak da adlandırılır.

Bu terim Latince'de "sen de" anlamına gelir. Bu mantık hatası tartışmalarda yaygındır. Bir doktor hastasına sigarayı bırakmasını söyler. Hasta, "Sen de sigara içiyorsun" der. Doktorun alışkanlığı önemsizdir. Tavsiye yine de geçerlidir. Bir politikacı yolsuzlukla suçlanır. Politikacı, "Karşı taraf da yolsuz" der. Karşı tarafın yolsuzluğu önemsizdir. Suçlama geçerliliğini korur.

Tu quoque örnekleri

• Sen bana egzersiz yapmam gerektiğini söylüyorsun ama kendin egzersiz yapmıyorsun.
• Harcamalarımı eleştiriyorsunuz ama siz de harcıyorsunuz.
• Bana geri dönüşüm yapmamı söylüyorsun ama kendin geri dönüşüm yapmıyorsun.
• Geç kaldığımı söylüyorsun ama geçen hafta sen geç kalmıştın.
• Sen bana ikiyüzlü diyorsun ama sen de ikiyüzlüsün.

Tu quoque, bir alaka safsatasıdır. Suçlayanın ikiyüzlülüğü, suçlamanın doğruluğunu etkilemez. Sigara içen biri, sigaranın zararlı olduğunu doğru bir şekilde söyleyebilir. Yolsuz bir politikacı, yolsuzluğun yanlış olduğunu doğru bir şekilde söyleyebilir. Mesaj, mesajı iletenden ayrıdır. İlke budur. Pratikte, ikiyüzlülük güvenilirlikle ilgilidir. Bir kişi kendi tavsiyesine uymuyorsa, ona daha az güveniriz. Ancak güvenilirlik gerçek değildir. Suçlama, kanıtlara bağlıdır. Tu quoque, kanıtlardan kaçınır. Suçlayana saldırır. Bu bir saptırmadır. Bu bir safsatadır. Asıl eleştiri kalır. Buna cevap verilmelidir.