Enjeksiyon, ilacı sindirim sistemini atlayarak doğrudan vücuda verir. Bu da onu hızlı, tahmin edilebilir ve mide asidi tarafından parçalanacak veya emilimi zayıf olacak ilaçlar için kullanışlı kılar. Birkaç uygulama yolu vardır. İntravenöz enjeksiyon bir damara yapılır ve saniyeler içinde etki gösterir. İntramüsküler enjeksiyon, deltoid veya uyluk gibi bir kasa yapılır ve dakikalar ila saatler içinde emilir. Subkutan enjeksiyon, derinin altındaki yağ tabakasına yapılır ve daha yavaş emilir. İntradermal enjeksiyon, derinin üst tabakasına yapılır ve bazı aşılar ve alerji testleri için kullanılır.

Her uygulama yönteminin kendine özgü ekipmanı ve tekniği vardır. İntravenöz (IV) enjeksiyonlarda damara yerleştirilen bir iğne veya kateter kullanılır. İntramüsküler (IM) enjeksiyonlarda kaslara ulaşmak için daha uzun bir iğne kullanılır. Subkutan (Subkutan) enjeksiyonlarda ise kısa ve ince bir iğne kullanılır. Enjekte edilebilecek hacim değişir: IV büyük hacimleri işleyebilirken, subkutan birkaç mililitre ile sınırlıdır. Steril teknik şarttır. İğne batması yaralanmaları ve enfeksiyonlar, uygun önlemlerle önlenebilir.

Genel hususlar:

• Yöntem. IV, IM, subkutan, intradermal.
• Başlangıç. IV en hızlı, subkutan en yavaş.
• Hacim. IV büyük hacimleri alabilir; subkutan alamaz.
• İğne yeri rotasyonu. Aynı noktaya tekrarlanan enjeksiyonlar doku hasarına neden olabilir.

Diyabet, romatoid artrit ve diğer kronik rahatsızlıkları olan hastalar genellikle evde kendi kendilerine enjeksiyon yaparlar. Bu nedenle, eğitim ve kesici aletlerin doğru şekilde imha edilmesi önemlidir.