Sinaps, bir nöronun başka bir hücreyle (genellikle başka bir nöronla, ancak bazen bir kas veya bez hücresiyle) iletişim kurduğu özelleşmiş bağlantı noktasıdır. Memeli beynindeki sinapsların çoğu kimyasaldır: presinaptik terminal, nörotransmitteri dar bir sinaptik yarığa salar; transmitter, postsinaptik zardaki reseptörlere bağlanır ve uyarılabilirliğini değiştirir.

Elektriksel sinapslar da mevcuttur. Bu aralık bağlantılarında iyonlar doğrudan bir hücreden diğerine akar ve bu da çok hızlı ve genellikle çift yönlü iletime olanak tanır. Kimyasal sinapslar ise bunun aksine tipik olarak tek yönlüdür ve güçleri ayarlanabilir; bu da öğrenme ve hafızanın büyük bir bölümünün temelini oluşturur.

Tek bir nöron binlerce sinaps oluşturabilir. Bir hücreye ulaşan uyarım ve inhibisyonun kolektif modeli, hücrenin ateşlenip ateşlenmeyeceğini belirler. Sinaptik plastisite (uzun süreli güçlenme ve zayıflama), deneyimin bu bağlantıları yeniden şekillendirmesine olanak tanır.

• Hücreler arası iletişim için bağlantı noktası
• Kimyasal veya elektriksel
• Nörotransmitter salınımı ve alımının gerçekleştiği yer
• Gücünde kalıcı değişiklikler yapabilme yeteneğine sahip.

Sinirsel hesaplamanın neredeyse her yönü, sinapsların özelliklerine bağlıdır.