Canlı beynin yapısını veya işlevini görselleştiren teknikler nörogörüntüleme şemsiyesi altında yer alır. MRI ve BT gibi yapısal yöntemler anatomi ve patolojiyi ortaya çıkarırken; fMRI, PET, EEG ve MEG gibi fonksiyonel yöntemler aktivite veya metabolizmanın yönlerini yakalar.

Her bir yöntem, mekansal çözünürlük, zamansal çözünürlük, invazivlik ve ölçülen fizyolojik değişken arasında farklı bir denge sunar. Yapısal MRI milimetre ölçeğindeki anatomiyi çözebilir; fMRI aktivitenin hemodinamik korelasyonlarını haritalandırır; PET, radyoaktif işaretli izleyicilerle moleküler hedefleri nicelendirir; elektrofizyolojik yöntemler hızlı elektriksel olayları izler.

Nörogörüntüleme hem araştırmayı hem de klinik uygulamayı dönüştürdü. Aynı bireyin tekrar tekrar incelenmesine olanak tanır, ameliyat öncesi haritalamayı destekler ve hastalık ilerlemesi ve tedavi yanıtı için biyobelirteçler sağlar. Bu yöntemlerin ürettiği karmaşık verilerin aşırı yorumlanmasını önlemek için dikkatli deneysel tasarım ve istatistiksel titizlik gereklidir.

• Beyin yapısının veya fonksiyonunun görselleştirilmesi
• MRI, fMRI, PET, EEG, MEG'i içerir.
• Çözünürlük, hız ve müdahale düzeyi arasında denge kurar.
• Modern sinirbilim ve nörolojinin merkezinde yer almaktadır.