Doğaçlama, performans sırasında müziğin kendiliğinden yaratılmasıdır. Müzisyen, sabit bir notayı yeniden üretmek yerine, melodileri, ritimleri veya tüm dokuları gerçek zamanlı olarak icat eder. Bu uygulama cazda, Hint klasik müziğinde, Barok süslemelerinde ve birçok halk geleneğinde görülür.

Başarılı doğaçlama, tarzın sözcük dağarcığına, armonik diline ve ritmik hissine dair derin bir bilgiye dayanır. Müzisyenler, fikirlerin anın gelmesiyle özgürce akabilmesi için kalıpları, gamları ve melodileri çalışırlar. Diğer müzisyenleri dinlemek ve onlara yanıt vermek de aynı derecede önemlidir.

Cazda doğaçlama solo, genellikle bir performansın duygusal ve teknik açıdan en yüksek noktasıdır. Diğer geleneklerde doğaçlama, önceden var olan bir melodiyi süsleyebilir veya modal bir çerçeveyi keşfedebilir. Doğaçlamanın riski, cazibesinin bir parçasıdır; en iyi anlar hem kaçınılmaz hem de yeni keşfedilmiş gibi hissettirir.

• Kendiliğinden müzikal yaratım
• Üslup bilgisi ve dinleme becerisi gerektirir.
• Caz müziğinin ve diğer birçok geleneğin merkezinde yer alır.
• Denge hazırlığı riskle dengeler.