Parodi, belirli bir yazarın, üslubun veya türün özelliklerini kasıtlı olarak abartarak komik veya eleştirel bir etki yaratmayı amaçlayan bir taklittir. İzleyicinin orijinal eseri tanımasına bağlıdır.

Başarılı bir parodi, hedefinin tavırlarını, kelime dağarcığını ve tipik durumlarını tanınabilir olacak kadar yakından yakalar, ardından bunları absürtlüğe iter veya sınırlılıklarını ortaya çıkarır. Cervantes'in Don Kişot'u şövalyelik romanlarının bir parodisi olarak başladı; sayısız sonraki eser edebi, sinematik ve popüler biçimleri parodileştirdi. Parodi sevgi dolu veya acımasız olabilir. Doğrudan argüman yerine taklit yoluyla ilerleyen bir eleştiri biçimidir.

Parodi, öncelikle toplumsal kusurlardan ziyade üslup veya tür özelliklerine odaklanmasıyla hicivden farklıdır, ancak ikisi sıklıkla örtüşür. Komik veya eleştirel bir amacı olmasıyla da pastişten farklıdır. En iyi parodiler, orijinal eserin hayranları için bile komiktir ve hedeflerinden daha uzun süre varlığını sürdürebilir. Zayıf parodiler ise orijinali farklı kılan unsurları yakalamadan sadece alay eder.

Eğlendirmek veya eleştirmek amacıyla abartıya kaçan taklit, parodidir.