Een parodie is een imitatie van een bepaalde schrijver, stijl of genre, waarbij de kenmerken opzettelijk worden overdreven voor een komisch of kritisch effect. Het succes ervan hangt af van de herkenning van het origineel door het publiek.

Een geslaagde parodie weet de maniertjes, woordenschat en typische situaties van het onderwerp zo nauwkeurig vast te leggen dat ze herkenbaar zijn, om ze vervolgens tot in het absurde te drijven of hun beperkingen bloot te leggen. Cervantes' Don Quixote begon als een parodie op de ridderroman; talloze latere werken hebben literaire, filmische en populaire vormen geparodieerd. Parodie kan liefdevol of bijtend zijn. Het is een vorm van kritiek die gebaseerd is op imitatie in plaats van op directe argumentatie.

Parodie verschilt van satire doordat ze zich primair richt op stilistische of genrekenmerken in plaats van op maatschappelijke ondeugden, hoewel de twee vaak overlappen. Van pastiche verschilt ze door haar komische of kritische intentie. De beste parodieën zijn grappig, zelfs voor bewonderaars van het origineel, en kunnen hun doelwit overleven. Zwakke parodieën spotten slechts, zonder te vatten wat het origineel zo kenmerkend maakte.

Een imitatie die overdrijft om te amuseren of te bekritiseren, is een parodie.