Ahşap oymacılığı, küçük bir bıçakla ahşabı şekillendirmektir. Tokmak, keski veya tezgah gerekmez. Keskin bir çakı ve bir parça yumuşak ağaç yeterlidir. Bu zanaat taşınabilirdir. Ahşap oymacılar veranda basamaklarında, kamp ateşinin etrafında veya bekleme odasında çalışırlar. Kesimler küçük ve kontrollüdür; başparmak bıçağı iterek veya bilek kısa vuruşlar yaparak yapılır. Ahşap ince talaşlar halinde çıkar ve bir şekil ortaya çıkar.

Ihlamur ağacı, klasik oyma ağacıdır. Yumuşak, düz damarlı ve çatlamadan detayları korur. Çam ve köknar da işe yarar, ancak damarları bıçağa direnç gösterebilir. Yeni kesilmiş ve hala ıslak olan yeşil ağaç kolayca oyulur, ancak kurudukça çatlar. Kurutulmuş ağaç daha sağlamdır ancak daha serttir. Yeni başlayanlar basit şekillerle başlarlar: bir nokta, bir top, bir zincir, küçük bir hayvan. İlk hedef bir başyapıt yaratmak değildir. Amaç, bıçağın ağaçta nasıl hareket ettiğini öğrenmektir.

Temel oyma kesimleri

• Düz kesim — vücuttan basitçe uzaklaştırma hareketi
• Başparmakla bastırma — omurgaya başparmakla uygulanan kontrollü kesim
• Durdurma kesimi — yatay bir kesimi durduran dikey bir kesim.
• V kesim — bir oluk veya detay için iki açılı kesim

Bıçağı keskin tutun. Kör bir bıçak daha fazla baskı gerektirir ve daha fazla baskı kaymalara yol açar. Kaymalar ise kesiklere neden olur. Her zaman vücudunuzdan uzağa doğru kesin ve parmaklarınızı bıçağın kenarının arkasında tutun.