Dikiş, iğne tarafından oluşturulan tek bir iplik ilmeğidir. El dikişinde, iğne kumaştan geçer, ipliği çeker ve tutan bir ilmek oluşturur. Makine dikişinde ise iğne üst ipliği aşağı doğru taşır ve alttaki bir kanca onu yakalayarak kilit dikişi oluşturur. Bu ilmeğin uzunluğu ve gerginliği, dikişin tutunup tutunmayacağını veya büzülüp büzülmeyeceğini belirler. Bir dikiş işlevsel, dekoratif veya her ikisi de olabilir.

El dikişlerinin onlarca çeşidi vardır. En basit olanı düz dikiştir, içeri ve dışarı doğru düz bir çizgidir. Geri dikiş daha güçlüdür ve ağırlık taşıyan dikişler için kullanılır. Kenarı saran dikiş ise kamçı dikişidir. Battaniye dikişi, ham kenarları tamamlar ve dekoratif olabilir. Nakış, zincir dikişinden Fransız düğümüne kadar yüzlerce daha fazla çeşit ekler. Örgü ve tığ işi de dikişler oluşturur, ancak kumaşı delmek yerine ilmekleri birbirine geçirirler.

Yaygın el dikişleri

• Düz dikiş — büzme ve teyelleme için kullanılan temel düz çizgi.
• Geri dikiş — makine dikişine benzeyen sağlam bir dikiş.
• Kenar dikişi — iki parçanın kenar bitirme ve birleştirme işlemi.
• Battaniye dikişi — ilmekli görünümlü, dayanıklı kenar bitirme tekniği.
• Kaydırma dikişi — kenarlar ve açıklıklar için neredeyse görünmez bir birleştirme yöntemi.

Dikiş uzunluğu ve gerginliği, dikiş türü kadar önemlidir. Çok gergin olursa kumaş büzülür, çok gevşek olursa dikiş açılır. Gerginlik doğru gelene kadar bir parça kumaş üzerinde deneme yapın.