Ścieg to pojedyncza pętla nici wykonana przez igłę. Podczas szycia ręcznego igła przechodzi przez tkaninę, ciągnie nić i tworzy pętlę, która ją utrzymuje. W szyciu maszynowym igła prowadzi górną nić w dół, a haczyk pod spodem chwyta ją, tworząc ścieg stębnowy. Długość i napięcie tej pętli decydują o tym, czy szew się utrzyma, czy zmarszczy. Ścieg może pełnić funkcję użytkową, dekoracyjną lub obie te funkcje jednocześnie.

Ściegi ręczne występują w dziesiątkach odmian. Ścieg bieżący jest najprostszy, tworząc linię prostą do wewnątrz i na zewnątrz. Ścieg wsteczny jest mocniejszy i stosowany do szwów, które wytrzymują obciążenie. Ścieg dziergany owija się wokół krawędzi. Ścieg kocowy wykańcza surowe brzegi i może pełnić funkcję dekoracyjną. Haft dodaje setki innych ściegów, od ściegu łańcuszkowego po supełki francuskie. Robienie na drutach i szydełkowanie również tworzy ściegi, ale zazębiają one pętelki, a nie przebijają tkaniny.

Typowe ściegi ręczne

• Ścieg bieżący — podstawowa prosta linia do marszczenia i fastrygowania
• Ścieg zaszewkowy – mocny szew wyglądający jak szew maszynowy
• Whipstitch — wykończenie krawędzi i łączenie dwóch elementów
• Szew kocowy — trwałe wykończenie krawędzi z pętelkowym wyglądem
• Szycie ślizgowe — prawie niewidoczne łączenie brzegów i otworów

Długość i napięcie ściegu są równie ważne, jak jego rodzaj. Zbyt ciasne powoduje marszczenie się materiału. Zbyt luźne powoduje rozchodzenie się szwów. Poćwicz na skrawkach materiału, aż napięcie będzie odpowiednie.