Süsleme, yemeğe görsel çekicilik katmak için eklenen dekoratif, yenilebilir bir öğedir. Son dokunuştur. Yemek mutfaktan çıkmadan önce aşçının yaptığı son şeydir. Bir tutam maydanoz. Bir dilim limon. Bir tutam susam. Bir miktar sos. Bir tutam kırmızı biber. Süsleme küçüktür. Yemeğin kendisi değildir. Ama sunumdur. Parlatmadır. Özendir. Süsleme, aşçının dikkat ettiğini gösterir. Süsleme, yemeğin tamamlandığını gösterir. Süsleme, imzadır.

Süslemeler birçok biçimde olabilir. Otlar yaygındır. Maydanoz, kişniş, fesleğen ve nane taze olarak kullanılır. Turunçgiller de yaygındır. Limon, misket limonu ve portakal dilimleri renk ve asitlik katar. Tohumlar ve kuruyemişler doku katar. Soslar ve yağlar parlaklık verir. Çiçekler zarafet katar. Süsleme yenilebilir olmalıdır. Taze olmalıdır. Uygun olmalıdır. Yemeği bastırmamalıdır. Yemeği tamamlamalıdır. Süsleme vurgudur. Yemek ise ifadedir. Süsleme noktalama işaretidir. Vurgu katar. Nüans katar. Güzellik katar. Özen katar.

Süsleme sadece dekorasyon değildir. Lezzet de katabilir. Bir damla limon asit katar. Bir tutam tuz baharat katar. Bir damla zeytinyağı zenginlik katar. Bir dal nane aroma verir. Süsleme işlevsel olabilir. Lezzetli olabilir. Güzel olabilir. Aşçı süslemeyi seçer. Aşçı süslemeyi yerleştirir. Aşçı yemeği tamamlar. Süsleme son adımdır. Süsleme son dokunuştur. Süsleme aşçının yemeğe hediyesidir. Yemek yiyen önce gözleriyle yer. Süsleme ilk izlenimdir. Süsleme karşılamadır. Süsleme aynıdır. Yemek aynıdır. Yemek süslemedir. Süsleme aşçıdır. Aşçı süslemedir. Süsleme aynıdır.