Balkon, bir binaya bitişik küçük bir açık alandır. Genellikle korkulukla çevrili olarak duvardan dışarı doğru uzanır ve sakinlerine ayakta durmak, oturmak veya birkaç saksı bitkisi yetiştirmek için bir alan sağlar. Yoğun nüfuslu şehirlerde, bir sakinin sahip olduğu tek özel açık alan olabilir.

Yapısal olarak balkonlar iki ana tiptedir. Konsol balkon, zemin yapısına entegre edilir ve dış destek olmadan dışarı doğru uzanır. Destekli balkon ise kolonlar, destekler veya çıkıntılı bir kiriş üzerine oturur. Seçim hem maliyeti hem de görünümü etkiler.

Yapı yönetmelikleri balkonları yakından düzenler. Korkuluklar minimum yükseklik ve dayanıklılık gereksinimlerini karşılamalıdır. Özellikle çocuklar için düşmeleri önlemek amacıyla koruyucu bariyerler bulunmalıdır. Bazı yetki alanlarında, belirli bir yüksekliğin üzerindeki balkonların yangın söndürme sistemiyle donatılması veya yanıcı olmayan malzemelerle inşa edilmesi zorunludur.

Balkonların sosyal bir boyutu da vardır. Sıcak iklimlerde açık hava odaları gibi işlev görürler. Soğuk iklimlerde ise aylarca kullanılmadan kalabilirler. Tasarımları – derinlik, mahremiyet, manzara – değerli bir olanak mı yoksa atıl bir alan mı olacaklarını belirler.