Een balkon is een klein stukje buitenruimte dat aan een gebouw vastzit. Het steekt uit de muur, meestal met een balustrade, en biedt bewoners een plek om te staan, te zitten of een paar potplanten neer te zetten. In dichtbevolkte steden is het soms de enige privé-buitenruimte die een bewoner heeft.

Qua constructie zijn er twee hoofdtypen balkons. Een vrijdragend balkon is in de vloerconstructie geïntegreerd en steekt naar buiten uit zonder externe ondersteuning. Een ondersteund balkon rust op kolommen, beugels of een uitstekende balk. De keuze heeft invloed op zowel de kosten als het uiterlijk.

Bouwvoorschriften reguleren balkons streng. Balustrades moeten voldoen aan minimale hoogte- en sterkte-eisen. Afschermingen moeten valpartijen voorkomen, met name voor kinderen. In sommige rechtsgebieden moeten balkons boven een bepaalde hoogte voorzien zijn van sprinklers of gebouwd zijn met onbrandbare materialen.

Balkons hebben ook een sociale dimensie. In warme klimaten fungeren ze als buitenkamers. In koude klimaten kunnen ze maandenlang ongebruikt blijven. Hun ontwerp – diepte, privacy, uitzicht – bepaalt of ze een gewaardeerde voorziening worden of een dode ruimte.