Animizm, nesnelerin ve doğal olayların ruha sahip olduğuna dair inançtır. Hayvanların, bitkilerin, kayaların, nehirlerin ve havanın manevi bir özü olduğuna dair inançtır. Terim, Latince "anima" yani "ruh" kelimesinden gelir. 1871 yılında antropolog EB Tylor tarafından ortaya atılmıştır. Tylor, animizmi en eski din biçimi olarak kabul etmiştir. Dünyanın dört bir yanındaki yerli kültürlerde bulunur.

Animizm tek bir din değildir. Bir dünya görüşüdür. Dünyayı canlı olarak görür. Her şeyde ruhlar olduğunu düşünür. İnsanları doğanın bir parçası olarak görür, ondan üstün olarak değil. Doğal dünyaya saygıyı vurgular. Karşılıklılığı vurgular. Ritüeli vurgular. Genellikle diğer dinlerle birlikte uygulanır. Bir kişi Hristiyan ve animist olabilir. Bir kişi Budist ve animist olabilir. Dünyayla ilişki kurmanın bir yoludur.

Animizm inançları ve uygulamaları

• Ruhlar ağaçlarda, nehirlerde ve dağlarda yaşar.
• Hayvanların da ruhu ve irade gücü vardır.
• Ritüeller ruhları onurlandırmak ve yatıştırmak içindir.
• Şamanlar insanlar ve ruhlar arasında arabuluculuk yaparlar.
• Doğa kutsaldır, bir kaynak değil.

Animizm sıklıkla yanlış anlaşılır. İlkel değildir. Batıl inanç da değildir. Sofistike bir dünya görüşüdür. Modern toplumun görmezden geldiği bağlantıları görür. Sıradan olanda kutsalı görür. Ağaçta insanı görür. Nehirde ruhu görür. Sadece insanların değerli olduğu fikrine meydan okur. Doğanın cansız madde olduğu fikrine meydan okur. Alçakgönüllülük çağrısında bulunur. Saygı çağrısında bulunur. Özen çağrısında bulunur. Animizm, yalnız olmadığımızı hatırlatır. Dünyayı ruhlarla paylaşıyoruz. Dünyayı diğer varlıklarla paylaşıyoruz. Daha büyük bir bütünün parçasıyız. Bu, hatırlamaya değer bir gerçektir. Çevresel kriz zamanında, animizmin bize öğreteceği bir şey var. Dünya canlıdır. Ona öyle davranın.