Su kemeri, suyu uzun mesafeler boyunca, genellikle bir kaynaktan bir yerleşim yerine veya tarım alanına taşımak için inşa edilen bir kanal, boru veya köprü benzeri yapıdır. Kelime, Latince aquaeductus kelimesinden türemiştir; aqua ('su') ve ducere ('yönlendirmek') kelimelerinden oluşur. MÖ 4. yüzyıldan itibaren inşa edilen antik Roma su kemerleri en ünlü örneklerdir; zirve döneminde Roma'ya on bir su kemeri su sağlıyordu ve su geçirmez çimento ile kaplı yerçekimiyle çalışan kanallar aracılığıyla günde yaklaşık bir milyon metreküp su taşıyordu. Birçok bölüm yer altından geçerken, Fransa'daki Pont du Gard ve İspanya'daki Segovia Su Kemeri gibi yer üstü kemerli yapılar ikonik kalmıştır. Antik Mısır, Asur, Yunanistan, Hindistan ve Çin'de de benzer sistemler mevcuttu. Tarımda, su kemerleri tarihsel olarak tarlaları suluyor ve hayvanlara su sağlıyordu; modern eşdeğerleri arasında beton kanallar, boru hatları ve Kaliforniya'nın su kemeri sistemi gibi büyük ölçekli su transfer projeleri yer almaktadır. Günümüzdeki su kemerleri, sızıntı, buharlaşma ve kaynak nehirler üzerindeki ekolojik etki gibi zorluklarla karşı karşıya kalmakta olup, bu durum kapalı kanallar ve damlama sulama sistemleri gibi yenilikleri teşvik etmektedir.