Akwedukt to kanał, rura lub konstrukcja przypominająca most, zbudowana w celu przesyłania wody na duże odległości, zazwyczaj ze źródła do osady lub obszaru rolniczego. Słowo to pochodzi od łacińskiego słowa aquaeductus, od aqua („woda”) i ducere („prowadzić”). Starożytne rzymskie akwedukty, budowane od IV wieku p.n.e., są najbardziej znanymi przykładami; jedenaście akweduktów zaopatrywało Rzym w szczytowym okresie jego rozwoju, dostarczając około miliona metrów sześciennych wody dziennie przez kanały grawitacyjne wyłożone wodoodpornym cementem. Wiele odcinków biegło pod ziemią, podczas gdy naziemne arkady, takie jak Pont du Gard we Francji i akwedukt w Segowii w Hiszpanii, pozostają ikoniczne. Podobne systemy istniały w starożytnym Egipcie, Asyrii, Grecji, Indiach i Chinach. W rolnictwie akwedukty historycznie nawadniały pola i zaopatrywały zwierzęta gospodarskie; do współczesnych odpowiedników należą betonowe kanały, rurociągi i duże projekty przesyłu wody, takie jak system akweduktów w Kalifornii. Współczesne akwedukty zmagają się z problemami przeciekania, parowania i negatywnym wpływem na środowisko rzek źródłowych, co prowadzi do powstawania takich innowacji jak kanały kryte i sieci dystrybucji kropelkowej.