Zmysł przedsionkowy dostarcza informacji o położeniu i ruchu głowy, a co za tym idzie, o orientacji ciała w przestrzeni. Jest niezbędny do utrzymania równowagi, postawy i stabilizacji wzroku.

Receptory znajdują się w uchu wewnętrznym: kanały półkoliste wykrywają przyspieszenie obrotowe, a narządy otolitowe wykrywają przyspieszenie liniowe i siłę grawitacji. Sygnały przekazywane są nerwem przedsionkowym do jąder pnia mózgu, które koordynują ruchy gałek ocznych, zmiany postawy i świadomą percepcję orientacji. System ten ściśle współpracuje ze wzrokiem i propriocepcją; konflikty między tymi trzema elementami mogą powodować chorobę lokomocyjną.

Uszkodzenie lub dysfunkcja narządu przedsionkowego powoduje zawroty głowy, zaburzenia równowagi i trudności w stabilizacji obrazu podczas ruchu głowy. Rehabilitacja narządu przedsionkowego może pomóc układowi nerwowemu przystosować się do trwałej utraty zmysłu. Zmysł ten działa nieprzerwanie i w dużej mierze poza świadomością, dopóki coś nie pójdzie nie tak.

Wiedza o tym, która strona jest górna, a także wykrycie nagłego zakrętu zależą od zmysłu przedsionkowego.