Harmonogram o stałym współczynniku dostarcza wzmocnienie po określonej liczbie reakcji. Współczynnik pozostaje stały: co piąta reakcja lub co dwudziesta reakcja generuje wzmocnienie.

Harmonogram generuje wysokie, stałe tempo reakcji, często z krótką przerwą po każdym wzmocnieniu. Płatność akordowa – wynagrodzenie za każde ukończone tuzin zadań – jest klasycznym przykładem z życia wziętym. Organizm uczy się, że wymagana jest określona ilość pracy i zazwyczaj wykonuje ją szybko. Wyższe wskaźniki powodują dłuższe przerwy po wzmocnieniu i mogą ostatecznie nadwyrężyć zachowanie, jeśli wymagania staną się zbyt wysokie.

Harmonogramy o stałym współczynniku są stosunkowo odporne na wygaszanie w porównaniu ze wzmacnianiem ciągłym, ale mniej niż harmonogramy o zmiennym współczynniku. Są szeroko stosowane w treningu, ponieważ ewentualność jest oczywista, a tempo wzmacniania jest bezpośrednio zależne od uczącego się: szybsza reakcja prowadzi do szybszych rezultatów.

Gdy obowiązuje zasada „zrób to tyle razy, a otrzymasz nagrodę”, obowiązuje harmonogram o stałym stosunku.