Bij een vast beloningsschema wordt bekrachtiging gegeven na een vast aantal reacties. De verhouding blijft constant: elke vijfde reactie, of elke twintigste, levert de bekrachtiger op.

Het schema genereert een hoge, constante responsfrequentie, vaak met een korte pauze na elke bekrachtiger. Stukloon – betaling voor elke twaalf voltooide artikelen – is een klassiek voorbeeld uit de praktijk. Het organisme leert dat een specifieke hoeveelheid werk vereist is en neigt ernaar dat werk snel af te ronden. Hogere verhoudingen leiden tot langere pauzes na de bekrachtiging en kunnen uiteindelijk het gedrag belasten als de eis te hoog wordt.

Vaste-ratio-schema's zijn relatief bestand tegen extinctie in vergelijking met continue bekrachtiging, maar minder bestand dan variabele-ratio-schema's. Ze worden veel gebruikt bij training omdat de contingentie duidelijk is en de bekrachtigingsfrequentie direct onder controle van de leerling staat: sneller reageren leidt tot snellere beloningen.

Als de regel luidt: "doe het zo vaak en je krijgt de beloning", dan is het vaste-ratio-schema van kracht.