Spokój wewnętrzny jest konstytucyjnym celem utrzymania pokoju i porządku w kraju. Fraza ta pojawia się w preambule do Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Jest to jeden z sześciu celów. Twórcy Konstytucji pragnęli rządu, który mógłby zapobiegać konfliktom wewnętrznym. Rebelia Shaysa obnażyła słabość Artykułów Konfederacji. Nowa Konstytucja miała na celu zapewnienie pokoju wewnętrznego.

Spokój wewnętrzny nie oznacza ciszy. Oznacza brak wojny domowej i gwałtownych powstań. Oznacza rządy prawa. Oznacza, że ​​spory rozstrzygane są przez sądy i wybory, a nie przemocą. Rząd ma władzę utrzymania porządku. Ma również władzę ochrony praw. Te dwa cele są ze sobą sprzeczne. Zbyt duży porządek może ograniczać wolność. Zbyt mały porządek może prowadzić do chaosu.

Spokój domowy w praktyce

• Wojska federalne mogą stłumić powstanie.
• Sądy rozstrzygają spory pokojowo.
• Policja utrzymuje porządek publiczny.
• Wybory pozwalają na przekazanie władzy bez użycia przemocy.
• Niepokoje społeczne wystawiają cel na próbę.

Spokój w kraju nie jest gwarantowany. Wojna secesyjna była największą porażką. Zamieszki, protesty i przemoc polityczna powracają. Rząd musi znaleźć równowagę między porządkiem a wolnością. Pierwsza Poprawka chroni zgromadzenia i wolność słowa. Rząd nie może po prostu uciszyć sprzeciwu. Może jedynie regulować czas, miejsce i sposób protestu. Ta równowaga jest trudna. Jest ona również niezbędna. Spokój w kraju jest fundamentem wszystkiego innego. Bez pokoju nie ma dobrobytu. Bez porządku nie ma wolności. Preambuła wymienia to jako drugie. Jest to warunek wstępny. Twórcy Konstytucji o tym wiedzieli. Przeżyli wojnę. Chcieli pokoju. Chcieli rządu wystarczająco silnego, aby go utrzymać. Ale nie tak silnego, aby zniszczyć wolność. To jest równowaga. To jest cel.