Maszyna złożona łączy dwie lub więcej maszyn prostych. Taczka to dźwignia, koło i oś. Rower to koła, dźwignie i krążki. Otwieracz do puszek to dźwignia, koło i klin. Połączenie to zwielokrotnia siłę, zmienia kierunek lub zwiększa prędkość w sposób niemożliwy dla pojedynczej maszyny prostej.

Maszyny proste to podstawowe urządzenia mechaniczne: dźwignia, koło i oś, bloczek, równia pochyła, klin i śruba. Zamieniają one siłę na odległość. Dźwignia pozwala podnieść ciężki ładunek z mniejszą siłą, ale przesuwa dźwignię na większą odległość. Maszyny złożone łączą te kompromisy. Wciągnik wielokrążkowy to złożony bloczek, który wielokrotnie zwiększa siłę. Przekładnia zębata to złożony układ koła i osi, który zmienia prędkość i moment obrotowy.

Przykłady maszyn złożonych

• Rower: koła, dźwignie, rolki, przerzutki.
• Taczka: dźwignia, koło i oś.
• Nożyczki: dwie dźwignie i klin.
• Dźwig: dźwignie, koła pasowe i przekładnie.
• Schody ruchome: układ pochyłej płaszczyzny i krążków.

Maszyny złożone są wszechobecne. Nożyczki to dwie dźwignie połączone osiowo. Ostrza to kliny. Uchwyty to miejsca, w których przykłada się siłę. Dźwig używa dźwigni do podnoszenia ładunku, koła pasowego do zmiany kierunku i przekładni do zwielokrotnienia siły. Przewaga mechaniczna wynika z zalet każdej maszyny prostej. Rower z przełożeniem 4 i promieniem koła 0,3 metra ma przewagę mechaniczną, która pozwala kolarzowi pokonywać wzniesienia. Maszyny złożone nie wytwarzają energii. One ją przekształcają. Kompromisem jest zawsze siła za dystans lub prędkość za moment obrotowy. To fundamentalna zasada mechaniki.