Masz ciało i umysł. Ciało jest fizyczne: ma wagę, położenie i części. Umysł nie. Myśli, czuje i decyduje. Jak są ze sobą powiązane? Dualizm to pogląd, że umysł i ciało to odrębne rodzaje rzeczy. Kartezjusz podał klasyczne sformułowanie. Ciało jest rozciągłą substancją, zajmującą przestrzeń. Umysł jest myślącą substancją, pozbawioną rozciągłości. Zasugerował, że oddziałują one na siebie w szyszynce, choć szczegóły nigdy nie były przekonujące.

Dualizm występuje w kilku formach. Dualizm substancji głosi, że umysł i ciało to różne substancje. Dualizm własności głosi, że istnieje jedna substancja, ale właściwości mentalne są nieredukowalne do fizycznych. Epifenomenalizm głosi, że stany mentalne są powodowane przez stany fizyczne, ale same w sobie nie mają mocy przyczynowej. Interakcjonizm głosi, że powodują się wzajemnie. Głównym problemem dualizmu jest wyjaśnienie, jak niematerialny umysł może wpływać na ciało materialne i odwrotnie. Skoro umysł nie ma właściwości fizycznych, to jak popycha neurony? Krytycy argumentują, że dualizm narusza zasadę zachowania energii i pozostawia świadomość tajemniczą. Obrońcy odpowiadają, że świadomość i tak jest tajemnicza, a fizykalizm ma swoje własne luki wyjaśniające.

Wersje dualizmu

• Dualizm substancji. Umysł i ciało to różne substancje.
• Dualizm własności. Jedna substancja, dwa rodzaje własności.
• Interakcjonizm. Umysł i ciało oddziałują na siebie przyczynowo.
• Epifenomenalizm. Stany psychiczne są produktami ubocznymi stanów fizycznych.

Dualizm pozostaje wpływowy w filozofii umysłu, nawet wśród tych, którzy go odrzucają. Formułuje on pytania, na które muszą odpowiedzieć fizykaliści.