Je hebt een lichaam en een geest. Het lichaam is fysiek: het heeft gewicht, een locatie en onderdelen. De geest is dat niet. Hij denkt, voelt en beslist. Hoe verhouden ze zich tot elkaar? Dualisme is de opvatting dat geest en lichaam twee verschillende soorten dingen zijn. René Descartes gaf de klassieke formulering. Het lichaam is een uitgestrekte substantie die ruimte inneemt. De geest is een denkende substantie, zonder uitbreiding. Ze interageren in de pijnappelklier, suggereerde hij, hoewel de details nooit overtuigend waren.

Dualisme kent verschillende vormen. Substantiële dualisme stelt dat geest en lichaam verschillende substanties zijn. Eigenschapsdualisme stelt dat er één substantie is, maar dat mentale eigenschappen niet te herleiden zijn tot fysieke eigenschappen. Epifenomenalisme stelt dat mentale toestanden worden veroorzaakt door fysieke toestanden, maar zelf geen causale kracht bezitten. Interactionisme stelt dat ze elkaar veroorzaken. Het grootste probleem voor het dualisme is de verklaring hoe een immateriële geest een materieel lichaam kan beïnvloeden, en omgekeerd. Als de geest geen fysieke eigenschappen heeft, hoe kan hij dan neuronen aansturen? Critici beweren dat dualisme de wet van behoud van energie schendt en het bewustzijn mysterieus maakt. Verdedigers antwoorden dat bewustzijn sowieso mysterieus is en dat fysicalisme zijn eigen verklarende lacunes kent.

Varianten van dualisme

• Substantiedualisme. Geest en lichaam zijn verschillende substanties.
• Eigenschappendualisme. Eén substantie, twee soorten eigenschappen.
• Interactionisme. Geest en lichaam staan ​​causaal met elkaar in wisselwerking.
• Epiphenomenalisme. Mentale toestanden zijn bijproducten van fysieke toestanden.

Dualisme blijft invloedrijk in de filosofie van de geest, zelfs onder degenen die het afwijzen. Het kadert de vragen waarop fysicalisten een antwoord moeten vinden.