Głębokość to pionowa odległość od powierzchni oceanu do danego punktu, najczęściej dna morskiego. Jest to podstawowy parametr w oceanografii, kontrolujący ciśnienie, przenikanie światła, temperaturę i rodzaje życia, jakie mogą tam istnieć.

Średnia głębokość oceanu wynosi około 3700 metrów; najgłębsze rowy przekraczają 10 000 metrów. Głębokość jest mierzona za pomocą echosond, które mierzą czas trwania podróży impulsu akustycznego w obie strony, czujników ciśnienia na instrumentach lub za pomocą satelitarnej altimetrii, która określa topografię dna morskiego na podstawie wysokości powierzchni. Dokładne informacje o głębokości są niezbędne do nawigacji, prowadzenia kabli, klasyfikacji siedlisk i interpretacji każdego profilu słupa wody.

Ponieważ ciśnienie wzrasta o około jedną atmosferę co dziesięć metrów, głębokość definiuje również ograniczenia fizjologiczne dla nurków oraz wymagania inżynieryjne dla pojazdów podwodnych i czujników. Wiele procesów biologicznych i chemicznych jest zorganizowanych w strefach głębokości – eufotycznej, mezopelagicznej i batypelagicznej – z których każda charakteryzuje się charakterystycznymi warunkami.

• Odległość pionowa od powierzchni do punktu w oceanie
• Kontroluje ciśnienie, światło i siedlisko
• Pomiary metodą sonarową, ciśnieniową lub satelitarną
• Średnia głębokość oceanu około 3700 m