Diepte is de verticale afstand van het oceaanoppervlak tot een bepaald punt, meestal de zeebodem. Het is een fundamentele coördinaat in de oceanografie, die de druk, de lichtpenetratie, de temperatuur en de soorten leven die er kunnen bestaan, bepaalt.

De gemiddelde oceaandiepte is ongeveer 3700 meter; de diepste troggen bereiken een diepte van meer dan 10.000 meter. De diepte wordt gemeten met echoloodsystemen die de heen- en terugreis van een akoestische puls timen, met druksensoren op instrumenten of met satellietaltimetrie die de topografie van de zeebodem afleidt uit de hoogte aan het oppervlak. Nauwkeurige dieptegegevens zijn essentieel voor navigatie, kabelaanleg, habitatclassificatie en de interpretatie van elk waterprofiel.

Omdat de druk per tien meter met ongeveer één atmosfeer toeneemt, bepaalt de diepte ook de fysiologische grenzen voor duikers en de technische eisen voor onderzeeërs en sensoren. Veel biologische en chemische processen zijn georganiseerd per dieptezone – eufotisch, mesopelagisch, bathypelagisch – elk met karakteristieke omstandigheden.

• Verticale afstand van het oppervlak tot een punt in de oceaan
• Reguleert druk, licht en leefomgeving
• Gemeten met behulp van sonar, drukmeting of satellietmetingen.
• De gemiddelde oceaandiepte bedraagt ​​ongeveer 3700 meter.