Elektrody umieszczone na skórze głowy pozwalają na pomiar sumarycznej aktywności elektrycznej dużych populacji neuronów. Uzyskany zapis to elektroencefalogram, czyli EEG. Rytmiczne wzorce w EEG zmieniają się w zależności od stanu pobudzenia, uwagi, fazy snu i niektórych stanów patologicznych.

Ponieważ metoda ta jest nieinwazyjna i charakteryzuje się milisekundową rozdzielczością czasową, jest szeroko stosowana do badania przetwarzania sensorycznego, funkcji poznawczych i dynamiki snu. Z klinicznego punktu widzenia EEG jest niezbędne do diagnozowania padaczki, monitorowania głębokości znieczulenia i oceny zaburzeń świadomości.

Różne pasma częstotliwości – delta, theta, alfa, beta, gamma – zostały powiązane z różnymi stanami funkcjonalnymi, chociaż zależności te są złożone. Techniki lokalizacji źródła próbują wnioskować o lokalizacji generatorów na podstawie rozmieszczenia na skórze głowy, z różnym skutkiem. W połączeniu z zadaniami behawioralnymi lub innymi metodami obrazowania, EEG pozostaje kamieniem węgielnym zarówno podstawowej, jak i klinicznej neuronauki.

• Zapisy podsumowały aktywność elektryczną skóry głowy
• Wysoka rozdzielczość czasowa
• Stosowany w badaniach nad snem, funkcjami poznawczymi i padaczką
• Nieinwazyjne i stosunkowo niedrogie