Elektroden op de hoofdhuid kunnen de totale elektrische activiteit van grote populaties neuronen detecteren. De resulterende registratie is het elektro-encefalogram, ofwel EEG. Ritmische patronen in het EEG veranderen met alertheid, aandacht, slaapstadium en bepaalde pathologische toestanden.

Omdat de methode niet-invasief is en een temporele resolutie van milliseconden heeft, wordt deze veel gebruikt om sensorische verwerking, cognitieve processen en de dynamiek van de slaap te bestuderen. Klinisch gezien is EEG essentieel voor het diagnosticeren van epilepsie, het bewaken van de anesthesiediepte en het evalueren van bewustzijnsstoornissen.

Verschillende frequentiebanden – delta, theta, alfa, bèta en gamma – worden geassocieerd met verschillende functionele toestanden, hoewel de verbanden complex zijn. Bronlokalisatietechnieken proberen de locatie van de generatoren af ​​te leiden uit de verdeling op de hoofdhuid, met wisselend succes. In combinatie met gedragstaken of andere beeldvormingsmodaliteiten blijft EEG een hoeksteen van zowel fundamenteel als klinisch neurowetenschappelijk onderzoek.

• De metingen registreerden de totale elektrische activiteit van de hoofdhuid.
• Hoge temporele resolutie
• Gebruikt in slaap-, cognitie- en epilepsieonderzoeken.
• Niet-invasief en relatief goedkoop