Leczenie rozpoczyna się dopiero po ustaleniu nazwy problemu. Diagnoza to proces identyfikacji choroby lub schorzenia na podstawie jej objawów, historii choroby oraz wyników badań i testów.

Klinicyści gromadzą dane, generują możliwości różnicowe i udoskonalają je poprzez ukierunkowane badania. Rozpoznawanie wzorców i wnioskowanie probabilistyczne odgrywają tu istotną rolę. Błąd diagnostyczny pozostaje istotnym źródłem szkód, którym można zapobiec, dlatego w trudnych przypadkach stosuje się podejście systematyczne i drugą opinię.

Diagnoza wstępna ukierunkowuje wstępne leczenie, podczas gdy gromadzone są dalsze informacje. Ostateczna diagnoza może wymagać potwierdzenia tkankowego, obrazowego lub laboratoryjnego. Jasna komunikacja diagnozy, jej pewności i kolejnych kroków pomaga pacjentom uczestniczyć w podejmowaniu decyzji.

• Identyfikacja choroby na podstawie danych klinicznych i testowych
• Obejmuje historię, badanie i śledztwa
• Udoskonala możliwości różnicowe w celu uzyskania wniosku roboczego
• Prowadzi leczenie i komunikację z pacjentem