De behandeling begint pas nadat het probleem een ​​naam heeft gekregen. Diagnose is het proces waarbij een ziekte of aandoening wordt vastgesteld aan de hand van de tekenen, symptomen, voorgeschiedenis en de resultaten van onderzoeken en tests.

Klinische artsen verzamelen gegevens, genereren differentiële diagnosemogelijkheden en verfijnen deze door middel van gericht onderzoek. Patroonherkenning en probabilistisch redeneren spelen hierbij beide een rol. Diagnostische fouten blijven een belangrijke bron van vermijdbare schade, daarom worden systematische benaderingen en second opinions ingezet in lastige gevallen.

Een voorlopige diagnose dient als leidraad voor de eerste behandeling, terwijl aanvullende informatie wordt verzameld. De definitieve diagnose kan bevestiging vereisen door middel van weefselonderzoek, beeldvorming of laboratoriumonderzoek. Duidelijke communicatie over de diagnose, de zekerheid ervan en de vervolgstappen helpt patiënten om deel te nemen aan besluitvorming.

• Identificatie van ziekten op basis van klinische en testgegevens.
• Omvat geschiedenis, onderzoek en opsporing.
• Verfijnt de differentiële mogelijkheden tot een werkbare conclusie.
• Begeleidt de behandeling en de communicatie met de patiënt.