Tomografia komputerowa (TK), czyli tomografia komputerowa, wykorzystuje serię zdjęć rentgenowskich wykonanych pod różnymi kątami, aby stworzyć przekrojowe obrazy mózgu lub ciała. Komputer łączy obrazy w szczegółowe warstwy, które ukazują strukturę znacznie bardziej szczegółowo niż pojedyncze zdjęcie rentgenowskie.

W psychologii i neurologii technika ta jest wykorzystywana do wykrywania guzów, krwawień, uszkodzeń po udarach i nieprawidłowości strukturalnych. Jest stosunkowo szybka i powszechnie dostępna, co czyni ją narzędziem pierwszego rzutu w nagłych wypadkach. Pacjent leży nieruchomo na stole, który wsuwa się do skanera w kształcie pączka; lampa rentgenowska obraca się wokół głowy, zbierając dane, które są następnie rekonstruowane w postaci obrazów.

Tomografia komputerowa (TK) zapewnia doskonałą rozdzielczość przestrzenną kości i krwi w ostrym stadium choroby, jednak jest mniej czuła niż rezonans magnetyczny (MRI) w zakresie różnic w tkankach miękkich i wiąże się z promieniowaniem jonizującym. Z tego powodu jest stosowana rozważnie, szczególnie u dzieci i w badaniach powtarzanych. Środki kontrastowe mogą być podawane w celu uwidocznienia naczyń krwionośnych lub niektórych zmian.

Gdy lekarz potrzebuje szybko ocenić strukturę mózgu po urazie lub nagłych objawach, tomografia komputerowa pozostaje podstawowym narzędziem współczesnej medycyny.