Een CT-scan, ofwel computertomografie, maakt gebruik van een reeks röntgenfoto's die vanuit verschillende hoeken zijn genomen om dwarsdoorsneden van de hersenen of het lichaam te creëren. Een computer combineert de beelden tot gedetailleerde doorsneden die de structuur veel beter weergeven dan een enkele röntgenfoto.

In de psychologie en neurologie wordt de techniek gebruikt om tumoren, bloedingen, schade door een beroerte en structurele afwijkingen op te sporen. De procedure is relatief snel en breed beschikbaar, waardoor het een eerstelijns hulpmiddel is in noodsituaties. De patiënt ligt stil op een tafel die in een donutvormige scanner schuift; de röntgenbuis draait rond het hoofd en verzamelt gegevens die vervolgens worden gereconstrueerd tot beelden.

CT biedt een uitstekende ruimtelijke resolutie van bot en acuut bloed, maar is minder gevoelig dan MRI voor verschillen in zacht weefsel en maakt gebruik van ioniserende straling. Om die reden wordt het met de nodige voorzichtigheid gebruikt, vooral bij kinderen en bij herhaalde onderzoeken. Contrastmiddelen kunnen worden geïnjecteerd om bloedvaten of bepaalde afwijkingen beter zichtbaar te maken.

Wanneer een arts na een trauma of plotselinge symptomen snel inzicht wil krijgen in de hersenstructuur, blijft de CT-scan een onmisbaar instrument in de moderne geneeskunde.