Dywergencja kulturowa to proces, w którym kultury z czasem stają się mniej do siebie podobne. Izolacja, konflikty i adaptacja oddalają od siebie grupy. Języki ewoluują niezależnie. Zwyczaje się zmieniają. Wiara się rozchodzi. Dwie kultury, które kiedyś były podobne, stają się odrębne. Przykładem są Amisze w Ameryce. Oddzielili się od głównego nurtu społeczeństwa i zachowali odrębną kulturę.

Dywergencja pojawia się, gdy komunikacja zanika. Grupa migruje do nowego środowiska. Adaptuje się do lokalnych warunków. Zmieniają się ich narzędzia, pożywienie i ubiór. Ich język przyswaja nowe słowa. Ich religia ewoluuje. Z pokolenia na pokolenie różnice się kumulują. Kultura macierzysta i odgałęzienie nie są już takie same.

Przyczyny rozbieżności kulturowych

• Izolacja geograficzna.
• Separacja polityczna.
• Schizma religijna.
• Ewolucja języka.
• Adaptacja do nowego środowiska.

Rozbieżność kulturowa jest przeciwieństwem konwergencji. Tworzy różnorodność. Zachowuje dziedzictwo. Język, który się rozchodzi, staje się nowym językiem. Łacina rozeszła się na francuski, hiszpański, włoski i portugalski. Religia, która się rozchodzi, staje się nowym wyznaniem. Chrześcijaństwo rozeszło się na katolicyzm, prawosławie i protestantyzm. Rozbieżność jest naturalna. Dzieje się, gdy grupy się rozdzielają. Jest również nieunikniona. Żadna kultura nie pozostaje taka sama na zawsze. Zmiana jest stała. Pytanie brzmi, czy zmiana zbliża ludzi, czy ich od siebie oddala. Jedno i drugie się zdarza. Oba są częścią ludzkiej historii. Rozbieżność kulturowa jest motorem różnorodności. Bez niej świat byłby monotonny. Z nią świat jest bogaty. Napięcie między konwergencją a rozbieżnością kształtuje globalny krajobraz.