Kalambur to gra słów, która wykorzystuje wieloznaczność terminu lub podobnie brzmiących słów w celu uzyskania efektu humorystycznego lub retorycznego. Jest to jedna z najstarszych i najbardziej zwięzłych form dowcipu słownego.

Sztuki Szekspira są pełne kalamburów, zarówno jasnych, jak i mrocznych. Współczesna komedia, reklama i codzienne rozmowy wciąż się na nich opierają. Kalambury mogą opierać się na homonimach („dobry kalambur to jego własna wersja”) lub na drobnych różnicach brzmieniowych. Przyjemność tkwi w jednoczesnym postrzeganiu dwóch znaczeń i chwilowym zaskoczeniu tym połączeniem.

Kalambury często uważano za niską formę humoru, jednak doświadczeni praktycy wykorzystują je zarówno w poważnych, jak i komicznych sytuacjach – aby skrócić argumentację, ujawnić bystrość postaci lub podkreślić dwuznaczność tematu. Wymuszony kalambur nie sprawdza się; dobrze wymierzony wydaje się zarówno sprytny, jak i nieunikniony.

Kiedy jedno słowo pełni jednocześnie dwa znaczenia, powstaje gra słów.