Szczytowe zapotrzebowanie to moment największego zużycia energii elektrycznej. Zazwyczaj przypada on późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem, kiedy domy i firmy pobierają energię w tym samym czasie. W gorących regionach letnie szczyty zapotrzebowania rosną wraz z klimatyzacją. W zimnych regionach zimowe szczyty zapotrzebowania rosną wraz z ogrzewaniem.

Zakłady energetyczne muszą budować wystarczającą moc, aby sprostać szczytowemu zapotrzebowaniu, nawet jeśli trwa ono tylko kilka godzin w roku. Taka moc jest kosztowna. Elektrownie szczytowe, często turbiny gazowe, stoją bezczynnie przez większość roku i uruchamiają się w razie potrzeby. Produkują one najdroższą energię elektryczną w sieci.

Zarządzanie szczytowym zapotrzebowaniem jest priorytetem. Programy reagowania na zapotrzebowanie płacą dużym użytkownikom za ograniczanie zużycia. Inteligentne termostaty włączają i wyłączają klimatyzatory. Opłaty za korzystanie z energii elektrycznej w określonych godzinach zachęcają klientów do przesunięcia prania i zmywania na godziny poza szczytem. Akumulatory rozładowują się w godzinach szczytu wieczornego. Wraz ze wzrostem elektryfikacji, szczytowe zapotrzebowanie będzie rosło, a zarządzanie nim będzie miało coraz większe znaczenie.

Typowe strategie

• Programy reagowania na popyt
• Ceny zależne od czasu użytkowania
• Przechowywanie baterii
• Elektrownie szczytowe
• Modernizacje w zakresie efektywności energetycznej