Produkt krajowy brutto to całkowita wartość rynkowa wszystkich dóbr i usług finalnych wytworzonych w granicach kraju w danym okresie. Jest to standardowy wskaźnik wielkości i wzrostu gospodarczego. Kiedy doniesienia prasowe mówią o wzroście gospodarczym o 2% w ostatnim kwartale, zazwyczaj mają na myśli PKB.

Miarę tę można obliczyć na trzy sposoby, które powinny dać ten sam wynik: produkcja, dochody i wydatki. W praktyce statystycy stosują mieszankę tych danych. Liczą wydatki konsumpcyjne, inwestycje przedsiębiorstw, wydatki rządowe i eksport netto. Uwzględniają inflację, aby uzyskać realny PKB, który ma znaczenie dla poziomu życia. Nominalny PKB, nieskorygowany, może wzrosnąć tylko dlatego, że wzrosły ceny.

PKB ma swoje ograniczenia. Zalicza do działalności gospodarczej więzienie lub zanieczyszczającą środowisko fabrykę. Ignoruje nieodpłatną pracę, taką jak opieka nad dziećmi i wolontariat. Nie mówi nic o tym, jak dystrybuowane są dochody. Kraj może mieć wysoki PKB per capita, a mimo to panować powszechne ubóstwo. Mimo wszystkich wad, nie pojawił się żaden lepszy miernik produkcji gospodarczej. Krytycy proponują alternatywy, ale PKB pozostaje punktem odniesienia.

Składniki PKB

• Konsumpcja (C)
• Inwestycja (I)
• Wydatki rządowe (G)
• Eksport netto (X - M)
• PKB realny a nominalny