Rampa przy schodach ułatwia wejście do budynku osobie poruszającej się na wózku inwalidzkim. To najprostsza forma dostępności: projektowanie produktów tak, aby mogły z nich korzystać osoby o różnych możliwościach. W projektowaniu cyfrowym oznacza to tekst zrozumiały dla czytników ekranu, kolory o odpowiednim kontraście, przyciski wystarczająco duże, aby nie przeszkadzały drżącym dłoniom, oraz napisy do filmów. Celem nie jest specjalne dostosowanie. Chodzi o równy dostęp.

Wytyczne dotyczące dostępności treści internetowych, opublikowane po raz pierwszy w 1999 roku i od tego czasu aktualizowane, wyznaczają standardy dla prac cyfrowych. Obejmują one cztery zasady: postrzegalność, funkcjonalność, zrozumiałość i solidność. Projektanci sprawdzają współczynniki kontrastu, dodają tekst alternatywny do obrazów, dbają o sprawną nawigację za pomocą klawiatury i unikają polegania wyłącznie na kolorze w celu przekazania znaczenia. Te zmiany pomagają użytkownikom z trwałą niepełnosprawnością, ale także każdemu, kto korzysta z telefonu w jasnym świetle słonecznym lub trzyma dziecko jedną ręką.

Typowe poprawki dotyczące dostępności

• Współczynnik kontrastu co najmniej 4,5 do 1 dla tekstu głównego.
• Tekst alternatywny dla znaczących obrazów.
• Sterowanie i menu dostępne za pomocą klawiatury.
• Napisy i transkrypcje do materiałów audio i wideo.

Dostępność nie jest funkcją dodawaną na końcu. To zbiór decyzji podejmowanych w trakcie procesu projektowania, który często sprawia, że ​​produkt jest lepszy dla wszystkich.