Teoria koloru to zbiór zasad opisujących interakcje kolorów i ich wpływ na percepcję. Obejmuje ona koło barw, schematy harmonii, kontrast oraz psychologiczne skojarzenia, jakie ludzie przypisują różnym odcieniom. Artyści i projektanci badali te idee od wieków. Isaac Newton naniósł widmo widzialne na koło w XVII wieku. Późniejsi teoretycy dodali koncepcje takie jak kolory dopełniające, tonacje ciepłe i zimne oraz kontrast równoczesny.

Projektanci wykorzystują teorię koloru do tworzenia palet, które wydają się spójne. Kolory dopełniające znajdują się naprzeciw siebie na kole barw i tworzą silny kontrast. Kolory analogiczne, ułożone obok siebie, tworzą harmonię. Schematy triadyczne wykorzystują trzy równomiernie rozmieszczone kolory, aby uzyskać żywą równowagę. Poza kołem barw, ważny jest kontekst. Ta sama czerwień może wydawać się agresywna na jednym tle i ciepła na innym. Kultura również kształtuje znaczenie. Biel symbolizuje czystość na zachodnim weselu i żałobę na chińskim pogrzebie.

Schematy podstawowe

• Uzupełniające: kolory przeciwne, duży kontrast.
• Analogicznie: kolory sąsiadujące, harmonijne.
• Triadyczny: trzy równomiernie rozmieszczone kolory.
• Monochromatyczny: jeden odcień o wielu wartościach.

Teoria kolorów to przewodnik, a nie zbiór zasad. Najlepsze palety barw często celowo łamią zasady, a projektant doskonale wie, dlaczego.