Ujęcie to ciągły zapis sceny z jednej kamery. Jest to podstawowa jednostka filmu. Film składa się z ujęć. Każde ujęcie ma początek, środek i koniec. Może być długie lub krótkie. Może być statyczne lub ruchome. Może to być zbliżenie, szerokie ujęcie lub cokolwiek pomiędzy. Ujęcie jest materiałem wyjściowym dla montażysty. Montażysta układa ujęcia w sceny. Sceny tworzą film.

Ujęcia są opisywane poprzez kadrowanie, kąt i ruch. Kadrowanie odnosi się do tego, jaka część obiektu znajduje się w kadrze. Zbliżenie, ujęcie średnie i szerokie to różne ujęcia. Kąt odnosi się do położenia kamery względem obiektu. Niski kąt, wysoki kąt i kąt na poziomie oczu to różne kąty. Ruch odnosi się do tego, jak kamera porusza się podczas ujęcia. Panoramowanie, pochylenie, wózek i ujęcie śledzące to różne ruchy. Każdy wybór wpływa na znaczenie ujęcia.

Ujęcie to nie tylko jednostka techniczna. To jednostka narracyjna. Ujęcie może ujawniać informacje, budować napięcie lub wyrażać emocje. Zbliżenie twarzy może ukazać stan wewnętrzny postaci. Szerokie ujęcie krajobrazu może pokazać izolację. Ujęcie z jazdy może stworzyć wrażenie podróży. Reżyser wybiera ujęcia. Operator je realizuje. Montażysta je układa. Ujęcie jest budulcem filmu. To w nim opowiadana jest historia.