Plan zdjęciowy to skonstruowane środowisko, w którym odbywa się filmowanie. Może to być pokój, dom, ulica, statek kosmiczny lub cały świat. Scenografie buduje się na planach zdjęciowych lub na zapleczu. Projektuje je scenograf, a budują cieśle, malarze i scenografowie. Plan zdjęciowy daje filmowcowi kontrolę nad otoczeniem. Oświetlenie można zamontować. Ściany można zdemontować, aby zapewnić dostęp kamerom. Można kontrolować pogodę. Plan zdjęciowy to laboratorium do opowiadania historii.

Plany zdjęciowe buduje się z myślą o konkretnych ujęciach. Plan zdjęciowy może mieć tylko trzy ściany, a czwarta może pozostać otwarta dla kamery. Sufit można zdemontować, aby umożliwić oświetlenie górne. Podłoga może być podwyższona, aby umożliwić poprowadzenie okablowania. Ściana może być zbudowana na szynie, aby mogła się przesuwać. Plan zdjęciowy jest projektowany z myślą o kamerze, a nie o rzeczywistości. Musi wyglądać realistycznie na ekranie, ale nie musi być realistyczny. Liczy się iluzja.

Scenografia jest droga. Budowa planu zdjęciowego może kosztować setki tysięcy dolarów. Wymaga materiałów, pracy i czasu. Niektóre filmy budują rozbudowane plany zdjęciowe, z których korzysta się tygodniami. Inne budują małe plany zdjęciowe na kilka ujęć. Wybór zależy od budżetu i potrzeb fabuły. Plan zdjęciowy może być pojedynczym pomieszczeniem lub rozległym krajobrazem miejskim. Może to być rekonstrukcja historyczna lub wynalazek science fiction. Plan zdjęciowy to świat filmu. To tam rozgrywa się historia.