Wyjście poza statek kosmiczny oznacza przeniesienie własnej atmosfery. Aktywność pozapojazdowa, zwykle nazywana spacerem kosmicznym, obejmuje wszelkie prace wykonywane przez astronautę poza pojazdem hermetycznym. W tym środowisku odbywają się prace budowlane, naprawy i badania naukowe.

Kombinezon to osobisty statek kosmiczny. Dostarcza tlen, reguluje temperaturę, usuwa dwutlenek węgla i chroni przed promieniowaniem i mikrometeorytami. Astronauci trenują latami w basenach o neutralnej wyporności, symulujących stan nieważkości.

Co osiągają spacery kosmiczne

• Montaż i serwisowanie modułów stacji kosmicznej
• Naprawa instrumentów i paneli słonecznych
• Instalowanie eksperymentów poza pojazdem
• Testowanie nowego sprzętu i procedur

Każdy spacer kosmiczny (EVA) jest planowany minuta po minucie. Materiały eksploatacyjne się kończą, astronauci się męczą, a możliwości ratunkowe są ograniczone. Kontrolerzy na ziemi monitorują każdy krok i mogą wezwać wczesny powrót, jeśli coś pójdzie nie tak.