"Ain't" is een van de meest gehate woorden in het Engels. Leraren verbieden het. Stijlgidsen bestempelen het als niet-standaard. Toch bestaat het al sinds de 18e eeuw en wordt het dagelijks door miljoenen mensen gebruikt. Het is een samentrekking van "am not", "is not", "are not", "has not" en "have not". Eén woord doet het werk van vijf. Die efficiëntie is de reden waarom het blijft bestaan.

Het woord komt veel voor in regionale dialecten: Zuid-Amerikaans Engels, Cockney, Appalachian en vele andere. Het duikt op in de literatuur, van Mark Twain tot Zora Neale Hurston. Het is ook gebruikelijk in de popmuziek. "Ain't No Sunshine" won een Grammy. "Ain't Nobody" is een funkklassieker. Het verbod gaat over klasse, niet over duidelijkheid. "I ain't going" is volkomen begrijpelijk.

Wanneer moet je het gebruiken?

• Informele spraak: prima met vrienden en familie.
• Dialoog in fictie: legt stem en regio vast.
• Formele schrijfstijl: vermijd deze tenzij je citeert.
• Sollicitatiegesprekken: het veiligst is om standaardformulieren te gebruiken.

Taal verandert. Sommige taalkundigen voorspellen dat "ain't" binnen een eeuw de standaard zal worden. Anderen betwijfelen dat. Voorlopig blijft het een soort shibbolet. Het gebruik ervan geeft aan waar je vandaan komt en wie je bent. Dat is geen fout. Dat is taal die zijn werk doet.