De fovea is de kleine centrale holte in het netvlies waar de gezichtsscherpte het hoogst is. Deze holte zit vol kegeltjes en bevat grotendeels geen staafjes, bloedvaten of andere cellen die licht zouden verstrooien.

Wanneer je rechtstreeks naar een object kijkt, lijn je de fovea ermee uit. De dichte opeenhoping van kegeltjes, elk met een relatief eigen verbinding met de hersenen, maakt het mogelijk om fijne details waar te nemen – denk aan het lezen van kleine letters, het herkennen van gezichten en het rijgen van een naald. Buiten de fovea neemt de gezichtsscherpte snel af; de periferie is beter in het detecteren van beweging en zwak licht dan in het waarnemen van details.

De fovea beslaat slechts ongeveer één of twee graden gezichtsveld – ruwweg de breedte van een vingernagel op armlengte. Oogbewegingen brengen voortdurend nieuwe delen van de scène in dit gebied met hoge resolutie. Zonder die bewegingen zou de gedetailleerde wereld krimpen tot een klein centraal vlakje.

Een helder, centraal gezichtsveld is te danken aan de fovea. Alles wat je scherp ziet, zie je daar.