Elektrische stroompjes in neuronen genereren kleine magnetische velden die vrijwel onvervormd door de schedel heen gaan. Magnetoencefalografie, of MEG, registreert deze velden met gevoelige supergeleidende detectoren die rond het hoofd zijn geplaatst, waardoor een directe meting van de neurale activiteit met millisecondenprecisie mogelijk is.

Omdat magnetische velden minder door de schedel worden vervormd dan elektrische potentialen, biedt MEG een betere ruimtelijke lokalisatie dan EEG voor veel bronnen, met name die bronnen die tangentieel aan de hoofdhuid liggen. De methode is stil en maakt geen gebruik van straling of sterke magnetische velden die andere apparatuur zouden kunnen storen, waardoor deze geschikt is voor ontwikkelingsstudies en studies bij patiënten met implantaten.

MEG wordt gebruikt om sensorische en taalgebieden in kaart te brengen vóór een operatie, om de timing van cognitieve processen te bestuderen en om oscillerende dynamiek in gezondheid en ziekte te onderzoeken. Door MEG te combineren met structurele MRI kunnen de gemeten velden op het corticale oppervlak van de patiënt worden geprojecteerd. De belangrijkste praktische beperkingen zijn de kosten en de noodzaak van een magnetisch afgeschermde ruimte.

• Registreert magnetische velden van neurale stromen.
• Hoge temporele resolutie
• Goede lokalisatie voor tangentiële bronnen
• Gebruikt bij klinische mapping en cognitief onderzoek.