De zintuiglijke wereld bombardeert de hersenen voortdurend met meer informatie dan ze volledig kunnen verwerken. Aandacht is het geheel van mechanismen dat bepaalde input selecteert voor voorkeursverwerking en andere filtert. Aandacht kan bewust op een doel gericht zijn of automatisch worden opgevangen door plotselinge of opvallende gebeurtenissen.

Netwerken die zich uitstrekken over de frontale en pariëtale cortex, samen met subcorticale structuren zoals de thalamus en de colliculus superior, implementeren deze selecties. Aandacht versterkt neurale reacties op stimuli waaraan aandacht wordt besteed, verbetert de perceptuele scherpte en vergemakkelijkt de opslag in het geheugen. Wanneer de aandacht faalt, zoals bij neglectsyndromen of bepaalde ontwikkelingsstoornissen, kunnen hele ruimtelijke gebieden of kenmerken van objecten onopgemerkt blijven.

Langdurige aandacht doet een beroep op activeringssystemen die noradrenaline en acetylcholine bevatten. Verdeelde aandacht daarentegen laat de grenzen van de verwerkingscapaciteit zien. Het bestuderen van aandacht is van praktische waarde voor onderwijs, interfaceontwerp en de behandeling van aandachtstoornissen.

Zelfs eenvoudige laboratoriumtaken, zoals het detecteren van een doelwit tussen afleidende objecten, blijven nieuwe selectieprincipes aan het licht brengen.